23 Nisan 2016 Cumartesi

Rıhtımda üzgün, yorgun kaldım.. Ruhsuz kaldım..


özgürlük
yok oluş
ölüm
başarı
hayat
amaç
amaçsızlık
yaşam
yalnızlık


Antidepresanlara bağlı bir hayatın başrolüyüm. Cenazeler acımı tazeliyor. Sensizliği cenazeler tazeliyor. Yine yoksun ve ben bilmediğim bir zamanda yolculuk ediyorum. Öyle gidişlerin var ki, sanki sen hiç olmamışsın gibi hissediyorum. Ben seni hissetmeden yaşayamıyorum. Canım artık acıyacak kadar bile kalmadı. Artık hissedecek kadar bile uyanık kalamıyorum zaten. İlaçlar beni uyutuyor sevdiğim. İlaçlar beni uyuşturuyor. Kendimi ne zaman geleceğine dair sorular sorarken buluyorum. Ne zaman bu acı bitecek ? Ölüm ne zaman beni bulacak ? 
Rüzgarı hissedemiyorum. Sıcak ve soğuk kavramları bana çok uzak geliyor artık. Deliriyorum. Seni göremediğim her gün biraz daha deliriyorum. Burası boşluk, hiçlik ve sanki kara delik içerisindeyim. Gidilmemiş tek bir yer bile kalmadı ardından. Nereye gideceğim bilmiyorum. Nasıl gideceğimi de bilmiyorum. Ne yazacağımı da bilmiyorum. Çoğu zaman seni yazacağımı bile hatırlamıyorum.Ben yok oluyorum, geldiğinde benden geri kalanlardan korkacaksın biliyorum. Enkaz mıyım ben ? Moloz yığını yada ses kirliliği. İnsanlar en sevdiklerini kaybedince ağlıyorlar. Benim gözlerimden ise inecek bir yağmur bulutu kalmadı. Yazdıkça az geliyor. Ölçme yeteneğimi kaybettim. İlaçlarımı bulamadım yine. Kollarımı kazıyorum. Kan bana seni hatırlatıyor. Şans eseri ölmüyorum biliyor musun ? Biliyorsun. Doktor senin yanında söyledi. O zaman ölmemi istiyor musun da beni yalnız bırakıyorsun ? Ölmeli miyim bilmiyorum. Damara kadar gidemedi hiç bir zaman ama ya giderse ? Uyumalıyım geçene kadar ve ilaçlarımı bulamıyorum. Yazılarım kayboluyor, ilaçları içince yazdıklarımla beraber sende kayboluyorsun. İlaçları içmek istemiyorum. Beni kurtar bu hastalıktan, beni sensizlikten kurtar. Sen olmadan hiç bir şeyi başaramam biliyorsun. Sana muhtaç olduğumu biliyorsun. Aşık olduğumu biliyorsun. Herkes neden başıma toplanıyor. Sen hariç herkes geliyor birer birer ve sadece sen gelmiyorsun neden ? Neden hala gelmedin ? Ben bunları yazarken senin gelmen lazımdı. Bugün biz görüşecektik..Bugün sen benim yanıma gelecektin. Bugün ben senin kokunla uyuyacaktım. Yeter çık ve gel artık. Sensizliğime ilaç olmaya gel..

3 yorum:

  1. abartmıyor musun ?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayır bazen kendimi bu halde buluyorum. Abartmamı bilmiyorum ama böyle hissediyordum

      Sil
  2. Yazmıyorsun bayadır ?

    YanıtlaSil

Benimde söyleyeceklerim var.