6 Mart 2016 Pazar

Aramızda kalsın ama ben seni bayağı bir özlüyorum..



    Yurttan ve Dünya'dan haberlerle karşınızda olmayı çok isterdim ama çok haber yok. 
Aselsan'dan gurur verici bir haber var. Ankaralının da içinde olduğu bir mühendis grubu kızılötesiyle uçakları ve radarları kör eden ve füzeleri istediği gibi yönlendiren bir sistem geliştirdi. Tabi bu yine onun çok çalışması anlamına geliyor. Bu da daha az konuşmamız anlamına geliyor. 
Onu çok özlüyorum. Bazen liseye dönmek ve yine hiç bir işimizin olmadığı o zamanları istiyorum. 

Cam bir fanusun içine sıkışmış gibiyim. Etrafımda insanlar var ama ben onlara sesimi duyuramıyorum ya da onlar beni sadece cam fanustan izliyor gibiler. Bu fanusun içine aldığım insanlar oluyor bazen ama genellikle yalnız başıma yaşıyorum. Hayattan beklentilerimi sıfırladım tamamen. Artık hiç bir şey beklemiyorum. Sanki yaşamıyorum da sadece bir anıyım. Öylece insanların hayatına dokunmuş bir parmak izi gibi hissediyorum. Kimsenin beni sevmediğini düşünüyorum ya da kimsenin sevgisini değerli bulmuyorum. Bir kaç gün sonra İstanbul'a gideceğim. Maho Kral'ın yanına ama bu bile beni heyecanlandırmıyor. Birde Ankaralının adaşı bir öğrencim var burada. Her gün ders çıkışı Home Kit diye bir cafede ona ders vermeye gidiyorum. Artık ailem gibi oldular. Bir tek orada huzurluyum. 



Bunun dışında yine Andaval ve kaprisleriyle uğraşıyorum. Kız tam bir zeka özürlü. Artık tamamen ondan nefret ediyorum..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Benimde söyleyeceklerim var.