23 Ocak 2016 Cumartesi

Burnu kaf dağında ama kendi bir bakteri kadar değersiz hayatta.

  
    Neden hayatım bir türlü düzgün ilerlemiyor ? Neden tam anlamıyla mutlu olamıyorum ben ? Yurt yaşantım hep mi böyle saçma olacak ya ? Yurtta evimde gibi hissedemeyecek miyim ben ?

    Finaller bitmiş tatil için eve geliyordum. Bir yurt müdüremiz var. Hangi sözü söylesem yakışmıyor. O yüzden Bayan Müdür diyeceğim ona artık yazılarımda. Neyse ben tam yurttan çıkacakken karşımdan geliyordu. Bütün tatlılığımla  " Bayan Müdür ben gidiyorum gelirken bir şey ister misiniz ? " diyecektim ki lafı ağzıma tıkadı ve savunmanı yaz gitmeden dedi. Ne olduğunu bile bilmediğim bir suçtan savunma yazmak zorunda kaldım yine. Şöyle ki oda arkadaşlarım da bunu desteklemiş. Ben kendi ile ilgili yalan söylemişim. Söylediğim yalana gelince " Bayan Müdür beni çok seviyor. Geçen gün yanağımı sıktı. " demişim. Bütün oda arkadaşlarım duymadım senden böyle birşey diyor Andaval dışında. Ama ona kalırsa herkes bunu söylemiş hatta şikayet etmişler. Söylesem bile bunun savunma gerektirecek ne yanı var ? Sen kendini kaf dağında felan mı görüyorsun ? Ki günahım kadar da sevmem kendilerini. 
 
    Velhasıl ben artık yoruldum. Yurtla uğraşmaktan yoruldum, bunaldım. Kendini böyle büyük gören insanlardan yoruldum. Artık insanlara olan sevgimi kaybetmeye başlıyorum. Gerçekten insan görmek istemiyorum ya, ben ki insanları izlemeyi, hayatlarını gözlemlemeyi seven biriydim. Şimdi kimseyi görmek istemiyorum. Bayan Müdür sende Allah'ından bul. 

  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Benimde söyleyeceklerim var.