22 Kasım 2015 Pazar

Cehennemin dibinde yüzüyorum.

  

Cehennemin en dibinden herkese selamlar..
Burası sıcak, burası lanet edilecek derecede ıssız. İnsanlar görüyorum ayrıca, gayet mutlu elele insanlar. Siz bunu nasıl başarıyorsunuz diye sormak istiyorum.
Olayı anlatmaya başlayayım bence. 

Ben yine kendimi nasıl ayrılık durumunda buldum dediğim. Her seferinde aynı şeyi yaşadığım ve hala aklım başıma gelmediği için bunları hak ediyorum. Bir gece önce beni neyimi seviyorsun sen dediği zaman; " Ben senin ruhunu seviyorum, bana verdiğin huzuru seviyorum." dediğim insanla   ertesi gece (bu gece) nasıl ayrılabilirim. Ve " Sen sevilecek birisin, iyisin,güzelsin,zekisin." derken, "Herşeyim" derken bana bir gece sonra nasıl olur da " Birbirimizi hiç tanımamış gibi davranalım." diyebiliyor. Bunu diyebildiği için bile ben o insandan vazgeçerim. 

Anlıyorum ki; 
Ben karakter analizi yapamıyorum. Çünkü karakterini seviyorum dediğim insan ertesi gün sanki beni hiç sevmemiş gibi : " Tanışmıyoruz sayalım bundan sonra." diyor. Ve ben onun karakterine sıçıyorum bunu okuduktan sonra.

İki insan birbirine sarılmışsa nasıl tanışmamış gibi olabilir. Parmak izleri birbirlerinde kalmışsa eğer, nasıl tanımamış sayabilirsin ki. Sevdiysen ya, birini sevmişsen onu tanımaya başlarsın zaten ve sevdiğin bir insana nasıl yabancı gözüyle bakabilirsin.

Sen nasıl başarıyorsun diye sormak istiyorum. Nasıl hiç gitmeyecek gibi sevip, hiç sevmemiş gibi gidebiliyorsun. Sen nasıl gidiyorsun yada. Kokuna hasret bırakıp, sana hasret bırakıp nasıl gidebiliyorsun. Madem gidecektin neden geldin ? Bir anda nasıl bütün huzurum olabildin sen ? Ve giderken hiç mi düşünmedin, ben bunun vebaliyle nasıl yaşarım diye ?

 Kokundan ve teninden mahrum etmek birini böyle kolay olmamalı. Buna bir yasak getirmeli mesela yasalar. Ya da seven bir kalbi olmayan insanlara yasak olmalı seviyorum demek..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Benimde söyleyeceklerim var.