8 Nisan 2015 Çarşamba

Kararlar.. Büyümek zor iş.





Lise arkadaşlarımın bir çoğu yurt dışında eğitim başlığı altında ülkeden uzaklaşmaya başlıyorlar. Kızıl'ın en büyük dertlerinden biri bu. '' Arkadaşlarım benden uzağa gitsinler istemiyorum. '' diye ağlayan biriyim sonuçta. Her neyse Şeftali gidiyor şimdi de. Amerika'ya gidiyor birde, hemde en iyi okullarından biri olan Penn'e gidiyor. Ağlamaklı bir ruh halindeyim bu yüzden. Nasıl benden bu kadar uzaklaşırsın diye ciğerlerimi söktüm ama nafile. Artık çok geç ve bütün bencilliğime rağmen onun için en iyisi bu olacak biliyorum, susuyorum. Beş koca yıl boyunca aynı sırada oturduk. Beraber kopya yazdık sıramıza, beraber çalıştık, didindik. Önce onu Hacettepe Tıp Fakültesi'ne gönderdim kendi ellerimle, tercihlerine ben yazdım. Şimdi ise yine Penn'e göndereceğim. Hemde bu bizim birlikte yapmak istediğimiz bir şeydi. Yurt dışında bir sene okumak istiyorduk ikimizde.. Şuan nasıl yapsam beni beklemesini sağlasam diye düşünmüyor değilim hani.. Ama bencilliğimi biraz kapatmaya çalışıp her şey güzel olacak diye onu destekliyorum.
 Şimdi Şeftali böyle güzel üniversitelerden birinde okuyacak. Eski bir binada, tarih kokan dersliklerde olacak.. Kıskanıyorum oğlum seni.. Bir yandan gurur duyuyorum ama başardığın için.. Hep böyle başarılı olursun umarım.. Seni seviyoruz.. :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Benimde söyleyeceklerim var.