22 Haziran 2013 Cumartesi

Sanki bugün son günmüş gibi..




   Bir final sınavlarının daha sonuna geldik. Emeği geçen hocalarımıza başarılar diliyorum.. Ve asıl olaya geliyorum. Geveze okulu donduruyor. Aslında bu fikir dönem başından beri vardı ama gitmez sanıyorduk. Maalesef bu gün son günüydü. Sanırım en çok beni üzdü bu ne yapacağımı ne yazacağımı tasarlamama rağmen bir türlü yazıya dökemiyorum ya bu çok zor oldu. O benim burada ki tek yakın arkadaşımdı. Beni dinleyen tek insandı ve son olaylarda aramızın bozulması beni çok üzüyordu. Mesela o İstanbul'a gittiğinde o haftayı hatırlamıyorum. Sanki bende onunla beraber gitmiş gibiydim. Aramızı bozduğu için kimi suçlasak boş mesela çünkü bunu biz yaptık. Birbirimize biz ettik bunları. Sabah uyandığımda artık gitme zamanımın geldiğini hissediyorum, çok insan kaybettim çok yoruldum. Direnmeye gücüm kalmadı sanırım yada güçlü durmak beni gerçekten mahvetmiş. Keita bile şu sıralar çok tuhaf davranıyor uzaklaştı bir şeyler oldu ona bile. Takmamaya çalıştıkça kimse kalmadı etrafımızda. Tehditler, Türk olduğu için dayak yiyenler lanet olsun bu şehire ya gelmez olaydım gerçekten gelmez olaydım. Hepsi Harbiyeli yüzünden aslında hepsi Ankaralı yüzünden o olmasa gelmezdim buralara ben.. Dayanma gücüm kalmadı artık boğuluyorum gerçekten boğuyor bu şehir beni.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Benimde söyleyeceklerim var.